Αναθεώρηση Συντάγματος

Περί της αντισυνταγματικότητας του δημοψηφίσματος για αλλαγή Συντάγματος διαφωνώ κάθετα.
Θα έπρεπε η κυβέρνηση να συντάξει ένα ολοκαίνουργιο Σύνταγμα, απαλλαγμένο από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος και να το θέσει στην κρίση του Λαού, με ένα απλό ερώτημα:
Να ισχύσει το νέο Σύνταγμα; ΝΑΙ-ΟΧΙ.

Αν ο Λαός ψηφίσει το ΝΑΙ, ας βγει μετά όποιος θέλει και ας πει ότι δεν αναγνωρίζει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Ποτέ δεν κατάλαβα τη λογική του «έφτιαξα ένα Σύνταγμα το 1975 και απαγορεύω στις επόμενες γενιές να το αλλάξουν».

Δεν βλέπω ο ΣΥΡΙΖΑ να θέλει να κάνει ουσιαστικές παρεμβάσεις στο Σύνταγμα. Ο Τσίπρας θεωρεί ότι δεν μας χρειάζεται π.χ. Συνταγματικό Δικαστήριο, διότι θα μετατρέψουμε τους Δικαστές σε νομοθέτες.
Προφανώς ο Τσίπρας είναι πανέξυπνος και όλοι οι άλλοι στις άλλες χώρες, που διαθέτουν Συνταγματικό Δικαστήριο, είναι ηλίθιοι. Όπως δεν βλέπω να θέλει να περάσει ουσιαστικές αλλαγές, όπως συμμετοχή του λαού με υπογραφές για:
α. Ανάκληση βουλευτών
β. Πρόκληση εκλογών
γ. Κατάργηση νόμου.

Ο Ούγκο Τσάβες στη Βενεζουέλα τα πέρασε.

Μάλλον οι δικοί μας «αριστεροί δημοκράτες» δεν είναι και τόσο «αριστεροί δημοκράτες», όσο θέλουν να εμφανίζονται.

Και τέλος, δεν κατάλαβα ποτέ, γιατί πρέπει να υπάρχει πλαφόν 3% ή οτιδήποτε άλλο, για την είσοδο στη Βουλή.
Αυτό σκοτώνει τη δημοκρατία, αφού με αυτόν τον τρόπο, η υποψηφιότητα κάποιου ανεξάρτητου βουλευτή, είναι εξαρχής καταδικασμένη, αφού και να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες ψήφους για την εκλογή του, στο τοπικό επίπεδο, το πανελλαδικό πλαφόν του απαγορεύει να εισέλθει στη Βουλή.
Άρα, μπορούμε να επιλέξουμε μόνο βουλευτές – υποχείρια των αρχηγών κομμάτων, που θα ψηφίζουν ΝΑΙ σε όλα, υπό το φόβο της διαγραφής.

Αφήστε μια απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.