Η μάχη των καναλιών

Μαίνεται η μάχη για το πόσες άδειες τηλεοπτικών σταθμών θα πρέπει να υπάρχουν και ποιος θα τις διαχειρίζεται και θα τις μοιράζει.

Ουσιαστικά, είναι η μάχη της εξουσίας. Ποιος θα διαφεντεύει τη χειραγώγηση των μαζών. Γιατί αυτό είναι.

Μέχρι σήμερα, τα κανάλια ήταν ένα εργαλείο προπαγάνδας, ωμής προπαγάνδας, υπέρ του συστήματος ΠΑΣΟΚ – ΝΔ. Οι δήθεν δημοσιογράφοι, που υποτίθεται ότι δουλειά τους είναι να μεταδίδουν ειδήσεις και να ενημερώνουν τον κόσμο, στην ουσία, από τα χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα, προπαγανδίζουν υπέρ του συστήματος ΠΑΟΚ-ΝΔ. Και δεν εννοώ τα κόμματα, αλλά τα λαμόγια που κερδίζουν χοντρό χρήμα, όταν το σύστημα αυτό είναι στην εξουσία. Και όταν κάποιος πάει να τους κατηγορήσει ως προπαγανδιστές, επικαλούνται την ελευθερία της έκφρασης της άποψης και τον πλουραλισμό στην ενημέρωση. Ποια ελευθερίας έκφρασης και ποιον πλουραλισμό; Μάλλον μας περνάνε για γίδια.

Βλέπετε εσείς να καλούν, έστω και σε μία εκπομπή, ανθρώπους που έχουν αντίθετη άποψη με αυτούς και τα συμφέροντα που εκπροσωπούν; Βλέπετε εσείς να δίνουν βήμα στον απλό πολίτη, να πει και αυτός την άποψή του; Ακόμα και η εκπομπή του Χατζηνικολάου, που δήθεν καλεί απλούς πολίτες, για να πουν την άποψή τους, φροντίζει, αφού πρώτα μιλήσουν οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι για ένα δίωρο, να τους δώσει ελάχιστα λεπτά να πουν κάτι, δυο ώρες μετά τα μεσάνυχτα, όταν η πλειοψηφία των τηλεθεατών είτε έχει κοιμηθεί, είτε έχει ζαλιστεί και δεν πολυκαταλαβαίνει πλέον αυτά που ακούει.

Να θυμίσω ότι μόλις ο Σταύρος Θεοδωράκης ίδρυσε κόμμα, το Ποτάμι, αμέσως τα κανάλια, σε όλα τα πάνελ, έδωσαν ίσο τηλεοπτικό χρόνο στα στελέχη του, στις διάφορες συζητήσεις πολιτικού ενδιαφέροντος. Ένα κόμμα που μόλις ιδρύθηκε, που δεν κατέβηκε ποτέ σε κάποια εκλογική αναμέτρηση και άρα δεν είχε ποτέ εκλεγεί. Κατά τον ίδιο τρόπο, εμφάνισαν από το πουθενά τον Λεβέντη της Ένωσης Κεντρώων, και του έδωσαν άφθονο τηλεοπτικό χρόνο, τη στιγμή που ούτε αυτός και το κόμμα του είχαν εκλεγεί ποτέ.  Μα στις εκλογές συμμετείχαν 40 κόμματα. Γιατί δεν έδωσαν τον ίδιο τηλεοπτικό χρόνο και στους εκπροσώπους όλων αυτών των κομμάτων; Τι παραπάνω είχε το Ποτάμι ή η Ένωση Κεντρώων;

Για όσους δεν καταλαβαίνουν που είναι το πρόβλημα, τηλεοπτικός χρόνος, σε προεκλογική περίοδο, σημαίνει διαφήμιση και προώθηση προς εκλογή.

Αυτό είναι ένα απλό παράδειγμα διαπλοκής των καναλαρχών. Είναι ένα παράδειγμα προπαγάνδας και χειραγώγησης των μαζών.

Και ένα άλλο ερώτημα: Ξέρετε εσείς κανέναν επιχειρηματία που η επιχείρησή του παράγει συνεχώς ζημιές και τη διατηρεί σε λειτουργία; Μάλλον όχι. Ίσως οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί, είναι οι μόνες επιχειρήσεις, που ενώ γράφουν διαδοχικά ζημιές και χρωστάνε τα κέρατά τους στις τράπεζες, συνεχίζουν να λειτουργούν.

Βαρεθήκαμε λοιπόν, τον κάθε κερατά μεγαλοδημοσιογράφο, που αμείβεται βασιλικά, για να μας κάνει πλύση εγκεφάλου, να παριστάνει τον αδέκαστο μαχητής της ενημέρωσης και να κάνει κήρυγμα περί ελευθερίας της έκφρασης και του πλουραλισμού στην ενημέρωση.

Αρκετά!

Αφήστε μια απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.